زیرساخت‌های ارتباطی و فناوری اطلاعات برای سازمان‌های بزرگ

طراحی از نیاز سرویس، ظرفیت، دسترس‌پذیری، رشد، محدودیت ساختمان و مدل بهره‌برداری آغاز می‌شود. تجهیزات تنها پس از تثبیت معماری و معیارهای فنی انتخاب می‌شوند.

بله. طراحی باید مرز هر مرحله، ظرفیت قابل توسعه و وابستگی‌ها را روشن کند تا سرمایه‌گذاری و اجرا متناسب با اولویت‌های سازمان پیش برود.

با تهیه خط مبنا، تعریف توالی انتقال، آزمون پیش از مهاجرت، دوره همزیستی، برنامه بازگشت و اجرای تغییر در پنجره‌های کنترل‌شده.

نوع داده، الگوی دسترسی، رشد، RPO و RTO، الزامات پشتیبان‌گیری، نگهداری و هزینه چرخه عمر در انتخاب Block، File، Object یا ترکیبی از آن‌ها تعیین‌کننده است.

مجازی‌سازی منابع را تجمیع می‌کند؛ ابر خصوصی علاوه بر آن، لایه‌های خودکارسازی، ارائه خدمت، سیاست‌گذاری، اندازه‌گیری و عملیات استانداردشده را نیز در بر می‌گیرد.

دامنه خدمت بر اساس SLA تعریف می‌شود و می‌تواند پایش، نگهداری پیشگیرانه، مدیریت تغییر و رخداد، هماهنگی سازنده، گزارش‌دهی و بهینه‌سازی ظرفیت را شامل شود.